Caracol – stanowisko archeologiczne obejmujące miasto Majów położone w zachodniej części Belize. Było to największe miasto-państwo Majów w Belize i jedno z największych w całej cywilizacji, w szczytowym okresie obejmowało ponad 300 km² i 100 tys. mieszkańców. Miasto początkowo było wasalem Tikálu, który pokonało w połowie VI wieku. Pozwoliło to Caracolowi wejść w swój złoty wiek, który trwał do końca VII wieku, kiedy miasto zostało z kolei pokonane przez Naranjo. Ostatni zapis z miasta pochodzi z 859 i w ciągu 200 lat uległo ono wyludnieniu. Charakterystyczny dla Caracolu jest wielokilometrowy system dróg sacbé rozchodzących się promieniście z centrum miasta.
Nazwa
thumb|left|Glif oznaczający nazwę miasta
W języku Majów miasto nazywało się Uxwitza, co oznacza trzy wzgórza. Współczesna nazwa oznacza ślimaka w języku hiszpańskim i została nadana przez A.H. Andersona, który badał miasto w 1938. Odnosi się ona do krętej drogi prowadzącej do stanowiska lub do dużej liczby ślimaków występujących w jego okolicach.
Historia miasta