osób, ale też miało kontrolę nad Tikálem i Naranjo.
W 680 podczas panowania miasto zostało pokonane przez Naranjo, po czym nastąpił okres jego upadku. Pod koniec VIII wieku doszło do krótkiego ożywienia aktywności w mieście pod panowaniem K’inicha Joya K’awiila. Ostatni zapis w Caracolu pochodzi z 859 roku, po czym nastąpił ostateczny upadek miasta, chociaż było ono zasiedlone jeszcze przez ok. 200 lat.
Historia odkrycia
Miasto zostało odkryte w 1937 przez miejscowego drwala imieniem Rosa Mai, który poszukiwał w okolicy mahoniu. W 1938 pierwsze badania prowadził A.H. Anderson, który nadał stanowisku obecną nazwę. W latach 50. wspólne badania prowadzili i A.H. Anderson. Od 1985 prowadzone są stałe badania stanowiska w ramach Caracol Project, prowadzonego przez i . W 2025 odkryto grobowiec pierwszego władcy Caracolu, .
Zabytki
Caana (Niebiański Pałac) – najwyższa budowla w Caracolu o wysokości 43 metrów. Jest to platforma, na szczycie której umieszczono dziedziniec otoczony trzema piramidami. Wewnątrz znajduje się wiele grobowców. Budynek pełnił funkcje administracyjne, mieszkalne i rytualne . Caana jest najwyższym budynkiem w Belize.