Wyspa Świętej Katarzyny w Brazylii, wydraki żerują w środowisku morskim, korzystając ze skalistych wybrzeży jako barier ułatwiających chwytanie ofiar.
Charakterystyka alt=Lontra longicaudis|lewo|mały|Wydrak długoogonowy (Lontra longicaudis)
Morfologia alt=Lontra longicaudis|mały|Wydrak długoogonowy (Lontra longicaudis) Wydrak długoogonowy jest średniej wielkości ssakiem o wydłużonym ciele, krótkich i silnych kończynach oraz długim, grubym u nasady ogonie, który stanowi około jednej trzeciej całkowitej długości ciała. Długość ciała wraz z głową wynosi od 36 do 66 cm, a ogona od 37 do 84 cm. Całkowita długość może wahać się od 90 do 136 cm, a masa ciała wynosi zazwyczaj od 5 do 15 kg. Występuje dymorfizm płciowy – samce są przeciętnie o 20–25% większe od samic.
Głowa jest mała i płaska, z krótkimi, zaokrąglonymi uszami i grubą szyją. Pysk jest szeroki, wyposażony w długie wibrysy. Cechą charakterystyczną, odróżniającą ten gatunek od innych, jest wygląd rhinarium (noska) – u L. longicaudis może on mieć różny kształt, ale zazwyczaj posiada pasmo sierści wcinające się w jego górną część. Sierść jest krótka, gęsta i lśniąca, o barwie szarobrązowej na grzbiecie i jaśniejszej na brzuchu oraz gardle.