Dieta Jest to drapieżnik oportunistyczny, żywiący się głównie rybami i skorupiakami. W zależności od dostępności ofiar i rodzaju siedliska, proporcje te mogą się zmieniać. Preferuje ryby wolno pływające (np. z rodzin Cichlidae, Loricariidae) oraz gatunki denne, które są łatwiejsze do schwytania. Istotnym składnikiem diety są również owady, mięczaki, płazy, gady, ptaki, a okazjonalnie małe ssaki (w tym gryzonie, a nawet pancerniki) oraz owoce.
Podgatunki Na podstawie różnic w kształcie rhinarium, wyróżnia się trzy podgatunki wydraka długoogonowego:
Lontra longicaudis annectens Major, 1897 – występuje w Meksyku, Ameryce Środkowej i w Ameryce Południowej na zachód od Andów. Lontra longicaudis enudris Cuvier, 1823 – zamieszkuje dorzecza Amazonki i Orinoko oraz tereny na wschód od Andów. Lontra longicaudis longicaudis Olfers, 1818 – występuje w dorzeczu Parany i we wschodniej części Ameryki Południowej.
Ochrona Wydrak długoogonowy jest klasyfikowany przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) jako gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened). Znajduje się również w I Załączniku Konwencji CITES. W poszczególnych krajach jego status jest zróżnicowany – np.