majątek ziemski w Gaju Oławskim, Marszowicach i Pełczycach odziedziczył syn Siegfrieda, Dietrich von Eicke und Polwitz, porucznik rezerwy Reichswehry i późniejszy członek niemieckiej nazistowskiej Schutzstaffel, który był w posiadaniu majątku do końca II wojny światowej.
W okresie pruskim i niemieckim południowe zbocze Góry Gajowej w okolicy Gaju Oławskiego było poligonem wojskowym pułku huzarów stacjonującego w Oławie. Przed II wojną światową Góra Gajowa służyła jako lądowisko dla szybowców. 10 stycznia 1937 r. władze nazistowskie Niemiec zmieniły nazwę wsi z "Goy" na "Göllnerhain". W czasie II wojny światowej na Górze Gajowej znajdowało się małe lotnisko wojskowe, położone na południowym zboczu góry, na którym odbywały się w lecie szkolenia szybowcowe i samolotowe pilotów Luftwaffe stacjonujących w Stanowicach. W 1944 r. na drodze łączącej Gaj Oławski z Marszowicami zbudowano oświetloną atrapę, która w nocy miała przypominać niedokładnie zaciemnione lotnisko i w ten sposób zmylić atakujące alianckie samoloty.
W 1966 r.