W 1921 roku wraz z , wówczas wchodzącej w skład Zjednoczonego Królestwa, na część północną i południową, posiadłość została zakupiona przez nowo powołany rząd północnoirlandzki. Stormont Castle stał się siedzibą i oficjalnym miejscem zamieszkania kolejnych . Faktycznym miejscem zamieszkania wielu z nich był wybudowany w 1926 roku Stormont House (początkowo znany jako Speaker’s House), w którym według pierwotnych założeń miał zamieszkiwać urzędujący spiker (przewodniczący) .
W latach 1927–1932 wybudowany został gmach parlamentu, , za projekt którego odpowiadał , największa budowla w obrębie kompleksu (fasada o szerokości 111 m). Budynek w stylu neoklasycznym, wykonany jest z wapienia portlandzkiego. Liczy sześć kondygnacji i sześć kolumn w portyku, co miało symbolizować sześć hrabstw tworzących Irlandię Północną. Prowadzi do niego reprezentacyjna aleja wysadzona lipami, o długości ponad 1 km. Według pierwotnych planów (niezrealizowanych) miał być to jeden z trzech przylegających do siebie budynków (pozostałe dwa przeznaczone dla organów władzy sądowniczej i wykonawczej), stąd oficjalna nazwa budynku ma liczbę mnogą (Parliament Buildings – „budynki parlamentu”). W uroczystości otwarcia uczestniczył następca tronu, Edward, książę Walii, zbojkotowały ją natomiast frakcje nacjonalistyczne.