Krypta kapucynów w Rzymie () – zespół sześciu krypt znajdujący się pod w Rzymie, we Włoszech. Stanowi miejsce pochówku ok. 3,7 tys. osób, głównie członków Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów.
Krypta znana jest z ornamentów i dekoracji wykonanych z ludzkich kości oraz zmumifikowanych ciał. Udostępniona jest do zwiedzania.
Historia Krypta powstała wraz z kościołem zbudowanym w latach 1626–1631 na polecenie papieża Urbana VIII. W roku zakończenia budowy prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, kard. Antonio Barberini, nakazał umieścić w kryptach szczątki kapucynów z pobliskiego cmentarza, zmarłych od czasu założenia zakonu w 1528 roku. Pozyskane kości postanowiono wykorzystać do stworzenia barokowej ornamentyki krypt.
Powstanie zdobień wiązało się z przypominaniem o nieuchronności śmierci oraz z ideą, że ciało jest jedynie pojemnikiem na duszę. W jednej z krypt widnieje sentencja:
Krypty wysypano ziemią, pochodzącą według tradycji z Ziemi Świętej, w której dokonywano pochówków. Po rozkładzie ciała, kości były ekshumowane i wykorzystywane do dekoracji. Pochówków zaprzestano w 1870 roku.
Krypty Zespół składa się z otwartego korytarza o długości ok.