Cneoglossa – rodzaj chrząszczy z podrzędu wielożernych, jedyny z monotypowej rodziny Cneoglossidae. Obejmuje 10 opisanych gatunków. Zamieszkują neotropikalną Amerykę od Meksyku na północy po Peru i Brazylię na południu. Wodne larwy rozwijają się w zanurzonym w strumieniach i potokach drewnie. Osobniki dorosłe są lądowe, spotykane zwykle na roślinności. Mają miękkie ciało, przypominające wyglądem świetlikowate. Ich aparat gębowy cechuje się drobnymi, liściokształtnymi żuwaczkami i zredukowanymi żuwkami wewnętrznymi. Ciało larw jest wydłużone, prawie walcowate, z wierzchu porośnięte szczecinkami.
Morfologia Owad dorosły Chrząszcze o ciele wydłużonym, słabo zesklerotyzowanym, pozbawionym włosków hydrofobowych, przypominającym wyglądem świetlikowate. Ubarwienie jest głównie czarne, czasem miejscami jasne, najczęściej rozjaśnienia występują po bokach przedplecza i na pokrywach.
Głowa Głowa jest wycofana głęboko w przedtułów, zaopatrzona w rozstawione na odległość większą niż ich średnice, duże, półkuliście wyłupiaste oczy zbudowane z egzokonicznych omatidiów pomiędzy którymi brak jest szczecinek. Występuje na głowie poprzeczne żeberko potyliczne, brak jest zaś szwu pośrodkowego i czołowo-nadustkowego. Czułki są piłkowane lub grzebykowane, złożone z 11 członów.