Zdjęcia zostały zawieszone na 2,5 miesiąca, ponieważ Benicio del Toro kręcił w Berlinie film . Po powrocie do Stanów miał dziesięć dni na przygotowania do Jednej bitwy za drugą. Zdjęcia odbywały się w maju 2024 w i Borrego Springs, a następnie w czerwcu 2024 w El Paso, w tym na . Film był także kręcony na terenie w Lompoc oraz w San Diego, między innymi w i w , niedaleko granicy amerykańsko-meksykańskiej.
Operatorem filmowym był , który uprzednio współpracował z Andersonem przy filmach Nić widmo (2017) i Licorice Pizza (2021). Kręcił na taśmie 35 mm, przy czym pomiędzy 75% a 80% filmu zarejestrował korzystając z kamer VistaVision. W wywiadzie dla magazynu „The Hollywood Reporter” powiedział: „W Jednej bitwie [po drugiej] zawsze chodziło o ruch. Film musiał być kręcony z ręki, kamera musiała być na Steadicamie, musiała być przymocowana do samochodów i musiała się bujać”. Swoją pracę nad filmem opisał jako „bycie na ostrzu noża” ze względu na liczne zdjęcia plenerowe, a nie w studiu. Wspominał, że Anderson pragnął realizację czegoś w stylu „szorstkości stylistycznej” filmów lat 70., takich jak Francuski łącznik (1971) czy Ostatnie zadanie (1973).