Przy danym rzeczowniku lub frazie na ogół występuje tylko jeden określnik.
W języku niemieckim rozróżnia się dwa (lub trzy) rodzaje rodzajników (przedimków): rodzajnik określony (der bestimmte Artikel lub der definite Artikel): der, die das – odpowiednio dla rodzaju męskiego, żeńskiego i nijakiego w liczbie pojedynczej, oraz die – dla wszystkich rodzajów w liczbie mnogiej. rodzajnik nieokreślony (der unbestimmte Artikel lub der indefinite Artikel): ein – dla rodzaju męskiego i nijakiego liczby pojedynczej, oraz eine – dla rodzaju żeńskiego liczby pojedynczej. W liczbie mnogiej rodzajnik nieokreślony nie występuje, natomiast w obu liczbach występuje jego forma przecząca kein rodzajnik zerowy (Nullartikel) wyróżniany przez większość gramatyk praktycznych i rozumiany jako brak rodzajnika przed rzeczownikiem lub frazą rzeczownikową.
Rodzajnik odmienia się przez liczby, przypadki oraz rodzaje i w praktyce to głównie on ukazuje te kategorie rzeczownika. Z drugiej jednak strony samo jego zestawienie z rzeczownikiem nie pozwala na jednoznacznie rozpoznanie tych kategorii, chyba że występuje ono jako leksem w słownikach (wówczas standardowo w mianowniku liczby pojedynczej).