Paul Gillon (ur. 11 maja 1926 w Paryżu, zm. 21 maja 2011 w Amiens) – francuski rysownik komiksowy i ilustrator. Zasłynął zarówno z realistycznych komiksów prasowych, jak i z serii science fiction oraz komiksów o tematyce historycznej i erotycznej.
Życiorys Swoją karierę rozpoczął bardzo wcześnie – już w wieku czternastu lat przygotowywał ilustracje okładkowe oraz karykatury dla czasopism „Samedi-Soir”, „France Dimanche” i „Gavroche”, rysując postacie związane ze światem muzyki, teatru i kina.
W 1947 dołączył do redakcji pisma „Vaillant”, w którym przejął rysowanie kilku istniejących już serii: Lynx Blanc (po Bobie Simie), Cormoran (po Lucienie Nortierze) oraz Wango (po E.T. Coelho). Scenariusze do tych komiksów tworzyli Roger Lécureux lub Jean Ollivier.
Równocześnie tworzył własne serie, m.in. Fils de Chine (1950–1953) oraz Jérémie (1968). Od 1949 publikował także krótkie historie w takich czasopismach jak „34 Caméra”, „Femmes d'Aujourd’hui”, „Rêves” czy „Radar”.
W 1959 rozpoczął pracę nad codziennym paskiem komiksowym 13, Rue de l'Espoir, publikowanym w dzienniku „France-Soir” do 1972. Scenariusze pisali Jacques i François Gall. Równolegle współpracował z „Le Journal de Mickey”, gdzie tworzył adaptacje telewizyjne i filmowe, m.in.