Widełki sternalne zatułowia mają krótki lub całkiem zanikły wyrostek przedni. Tylne biodra cechują się dobrze rozwiniętymi płytkami biodrowymi. Przynajmniej jedna para odnóży ma powiększone ostrogi wierzchołkowe goleni. Stopy są pięcioczłonowe, o członie czwartym co najwyżej nieznacznie pomniejszonym, empodium silnie uwstecznionym, a pazurkach wciętych lub uzębionych, ale nigdy grzebykowanych.
Pierwszy z widocznych sternitów odwłoka wypuszcza ku przodowi dobrze rozwinięty wyrostek międzybiodrowy. Przetchlinki na ósmym segmencie są uwstecznione do formy niefunkcjonalnej lub całkiem zanikłe. Samiec ma tergit dziewiąty całobrzegi i niezlany z dziesiątym, a sternit dziewiąty wydłużony. Edeagus cechuje się symetryczną fallobazą i jednopłatowym prąciem. Samica ma spiculum ventrale z jedną lub dwiema parami wyrostków. Pokładełko cechuje się niepodzielonym gonokoksytem i brakiem gonostylików.
Ekologia i występowanie Larwy przechodzą rozwój w wilgotnej glebie i ściółce. Żerują na martwej materii roślinnej (saprofitofagi). Część gatunków podawana była jako szkodniki korzeniowe, jednak dokładniejsze obserwacje wskazują, że zgryzane są przez larwy tylko martwe elementy korzeni.