Na piętrze zamieszkała wdowa Clara Hirsch. Po śmierci Eduarda spadkobiercą przedsiębiorstwa oraz willi zpstał jego syn – Rudolf Krahnstöver. Rudolf ożenił się w wieku 17 lat, a jedna z jego córek – Dora Klara Elisabeth Krahnstöver – urodziła się 10 września 1906 roku w willi. W 1914 roku rozbudowano budynek według projektu Frantza Plotza, poszerzając trakty w kondygnacjach piwnic, parteru i pierwszego piętra. Rozbudowa jest najbardziej widoczna w ryzalicie środkowym, znajdującym się powyżej pierwszego piętra. Rudolf umarł w wieku 55 lat, 23 września 1923 roku w swojej willi. Jego żoną była Gertrud Krahnstöver z domu Hirsch. Prawdopodobnie była ona córką wdowy Clary Hirsch, która od 1909 roku zamieszkiwała piętro budynku. Po śmierci Rudolfa, w 1923 roku właścicielką willi została wdowa po nim – Gertrud Krahnstöver. Poza wdową, w willi mieszkała Elise Hirsch, a także inżynier okrętowy Paul Florian.