W październiku 1916 Henszel awansował do stopnia podporucznika, a w styczniu 1917 r. otrzymał stanowisko dowódcy oddziału komunikacji wojennej przy sztabie armii Frontu Zachodniego. Od września do stycznia 1918 r. pracował w Ministerstwie Spraw Wojskowych na stanowisku Naczelnika Oddziału do Spraw Przemysłu Wojennego, w tym czasie zaangażował się w pracę sekcji żołnierskiej PPS w Mińsku.
18 lutego 1918 został zwolniony ze służby w Armii Rosyjskiej, po kilku nieudanych próbach przeszedł linię frontu, dotarł na tereny Królestwa Polskiego w grudniu 1918 roku. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę i po powołaniu Polskiego Rządu Ministerstwo Robót Publicznych, Władysław Henszel został skierowany do Krakowa, gdzie otrzymał stanowisko inspektora rzecznego. W późniejszym czasie został przeniesiony na takie samo stanowisko do Warszawy. Na polecenie ministra spraw wewnętrznych Stanisława Wojciechowskiego wiosną 1919, Henszel został skierowany do pracy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, gdzie otrzymał zadanie organizacji państwowych służb bezpieczeństwa. 28 maja 1919 objął stanowisko komendanta Policji Komunalnej i Milicji Ludowej. Po uchwaleniu w sejmie ustawy o Policji Państwowej i jej utworzeniu w 1919, Henszel został pierwszym Komendantem Głównym Policji Państwowej.