W obliczu nowej wojny z Turcją, do jakiej Polska przystąpiła w 1883 w sojuszu zaczepno-odpornym z cesarstwem, sejm uchwałą z 17 kwietnia określił liczebność armii koronnej na 36000 porcji, w tym piechoty na 12870 stawek żołdu. W wyprawie pod Wiedeń miało wziąć udział 36 jednostek piechoty cudzoziemskiego autoramentu. Był też wśród nich regiment marszałka nadwornego korpnego Hieronima Lubomirskiego liczący 343 porcje. Żołnierze regimentu wchodzili w skład piechoty lewego skrzydła – brygady gen. J. Dennemarka.
W 1686 król Jan Sobieski zorganizował kolejne uderzenie na Mołdawię. Armia była gotowa do działań z początkiem lipca. W tym czasie regiment piechoty marszałka nadwornego koronnego Hieronima Lubomirskiego liczył 390 porcji.
W wyniku silnego wyczerpania kraju długoletnią wojną z Turcją, w 1690 sejm warszawski obniżył komput wojska koronnego i ustalił liczbę piechoty niemieckiej na 11040 porcji, a węgierskiej na 650 porcji. Zgodnie z tym etatem, regiment podskarbiego wielkiego koronnego Lubomirskiego liczył 380 porcji.
W 1699 sejm uchwalił przejście wojska na stopę pokojową. Zgodnie z nowym komputem regiment podskarbiego Hieronima Augustyna Lubomirskiego zredukowany został do 300 porcji.