Amerykanie chcieli kontynuować rozwój czołgu i na początku 1919 roku zakupili części do stu pojazdów z Wielkiej Brytanii, które miały zostać zmontowane w Rock Island Arsenal. Tymczasem otrzymany już pojazd został przetestowany w Savanna w stanie Illinois, a próby wykazały konieczność wprowadzenia pewnych modyfikacji. Produkcja modelu Mark VIII rozpoczęła się w Rock Island Arsenal 1 lipca 1919, a linia montażowa była w pełni sprawna po dwóch miesiącach. Montaż ostatniego setnego pojazdu został ukończony 22 marca 1920 roku.
W okresie międzywojennym doktryna United States Army dotycząca użycia pojazdów opancerzonych uległa jednak zmianie na korzyść lżejszych pojazdów, co szybko sprawiło, że Mark VIII stał się przestarzały. Używano go wówczas do testowania nowego sprzętu, takiego jak wieża z widzeniem stroboskopowym, lub do eksperymentów, takich jak transport lekkiego czołgu M1918 Ford 3-Ton na jego kadłubie. W 1932 roku Mark VIII został wycofany ze służby czynnej i umieszczono w rezerwie w Aberdeen w stanie Maryland. Model ten został usunięty z listy wyposażenia armii amerykańskiej 5 maja 1936 roku.