mały|René Guénon, czołowy przedstawiciel nurtu Tradycjonalizm integralny lub perennializm – nurt filozoficzno-religijny powstały pod koniec XIX wieku i na początku XX, zakładający istnienie jednej wspólnej metafizycznej tradycji, ukrytej we wszystkich wierzeniach świata. Czołowymi przedstawicielami filozofii są René Guénon, Julius Evola, Ananda Coomaraswamy, Frithjof Schuon i Aleksander Dugin.
Filozofia Historia dziejów Guénon zapożyczył z wierzeń hinduskich koncept cykli ludzkich nazywanych Manwantarą, według niej czas dzieli się na cztery części tzw. yugi: złotą, srebrną, żelazną i brązową z czego ta ostatnia nazywana jest kali-yugą i w której to właśnie żyjemy.
Wedle myślicieli tradycjonalistycznych, upadek duchowy człowieka rozpoczął się VI wieku p.n.e., wtedy to w starożytnych społecznościach na całym globie pojawiły się myśli i idee przeciwne doktrynie tradycyjnej. Objawia się w tym, że pewne, niepodważalne źródła historyczne sięgają do VI wieku p.n.e., a o wcześniejszych czasach można się tylko dowiedzieć na podstawie wątpliwych legend i baśni, co wskazuje na jakąś wyraźną zmianę myślenia ludzi w tym czasie.