Bruno Kant (ur. 26 lutego 1916 w Werblini, zm. 29 maja 2026 w Eichenzell) – niemiecki ksiądz katolicki, superstulatek i rekordzista wieku w Niemczech. Od 1 listopada 2025 był najstarszym żyjącym mężczyzną Niemcem.

Życiorys Urodził się w czasie I wojny światowej w małej kaszubskiej wsi Werblinia, w rejencji gdańskiej. Dorastał w Sopocie, miał siedmioro rodzeństwa, dwójka z nich również dożyła wieku ponad 100 lat. Jego rodzina była zamożna i wykształcona. Jego ojciec pracował jako dyrektor miejskiego liceum. Bruno uczęszczał do Gimnazjum Miejskiego w Gdańsku (Städtisches Gymnasium zu Danzig), które ukończył z maturą w 1934. Po maturze rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Państwowej Akademii w Braniewie (Staatliche Akademie Braunsberg), a następnie we Fryburgu Bryzgowijskim. Pod koniec II wojny światowej, w 1943, został powołany do Wehrmachtu. Przeniesiony na front wschodni, ostatecznie dostał się do niewoli sowieckiej, z której powrócił do domu w 1948 roku. Po wojnie wznowił studia teologiczne i został wyświęcony na księdza katolickiego przez biskupa Johanna Baptistę Dietza w katedrze w Fuldzie w 1950 roku. Następnie pełnił funkcję proboszcza w diecezji Fuldy aż do przejścia na emeryturę w 1991 roku. Od roku 1960 pełnił posługę duszpasterską w Marbach.