Niemiecka żandarmeria w pięciu gminach wysiedliła 249 rodzin rolniczych; w sumie 1096 osób.

Wysiedlano całe rodziny wraz z małymi, kilkuletnimi, a nawet kilkumiesięcznymi dziećmi. Wozami konnymi przewożono je do punktu zbornego w Nowym Tomyślu, a następnie pociągiem do obozu w Łodzi. W obozie zmarło dwoje dzieci rodzin wysiedlonych z Michorzewka i Pakosławia. Gospodarstwa, warsztaty rzemieślnicze oraz domy wysiedlonych Polaków przejmowali Niemcy przesiedlani ze wschodu. Wysiedleni Polacy byli natomiast kierowani na przymusowe roboty do III Rzeszy oraz do Generalnego Gubernatorstwa.

Okres powojenny W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Głuponie, po jej zniesieniu w gromadzie Kuślin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. W 1988 Głuponie zamieszkiwało 616 mieszkańców, a w 2011 – 597.

Zabytki W rejestrze zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa umieszczono głupoński dwór z lat 1765-1778 w stylu późnego baroku. W jego sąsiedztwie znajduje się oficyna oraz zabudowania gospodarcze z końca XIX wieku. Dwór został wybudowany dla Józefa Urbanowskiego i przebudowany na przełomie XIX i XX wieku oraz odnowiony w latach 1973-1975.

Pod koniec XX wieku na wschód od wsi istniał wiatrak-koźlak z 1741 roku.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Głuponie Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)