mały|Dzień i Noc, współczesne wyobrażenie Białoboga i Czarnoboga, Maksim Suchariew. Czarnobóg i Białobóg – domniemana para bóstw połabskich. Czarnobóg pojawia się w Kronice Helmolda, jako bóg niepomyślności czczony przez Wagrów i Obodrytów, natomiast Białobóg nie zostaje wymieniony – został on zrekonstruowany na zasadzie opozycji do Czarnoboga. Obaj bogowie pojawią się też w późniejszych źródłach, lecz nie uznawane są one za wiarygodne. Badacze nie są zgodni co do statusu Czarnoboga i Białoboga: wielu badaczy uznaje autentyczność tych teonimów i tłumaczy ich np. jako bogów dobra i zła, z drugiej strony wielu badaczy uważa, że są oni pseudobóstwami, a czarnobóg pierwotnie mógł oznaczać ‘zły los’, a następnie skojarzony z chrześcijańskim diabłem.
Źródła W zapiskach łacińskich teonim ten zapisywany jest jako lub .
Niemiecki mnich i kronikarz Helmold, który towarzyszył w misjach chrystianizacyjnych przeciwko Słowianom połabskim, w swojej Kronice Słowian opisuje kult Czarnoboga: Panuje zaś wśród Słowian dziwaczny zabobon: w czasie uczt i pijatyk podają sobie wkoło czaszę, w którą imieniem boga dobra i zła składają słowa – nie powiem poświęcenia, lecz przekleństwa. Wierzą bowiem, że losem pomyślnym kieruje dobry bóg, wrogim zaś – bóg zły.