mały|Wyobrażenie Radogosta z początku XVI wieku w Kronice Sasów i Turyngów Georga Spalatina Radogost – według średniowiecznych kronikarzy bóg północnych Słowian połabskich, którego świątynia znajdowała się w Radogoszczy. We współczesnej literaturze naukowej dominuje pogląd, że Radogost jest lokalnym przydomkiem lub lokalnym, alternatywnym imieniem słonecznego boga Swarożyca, który, według wcześniejszych źródeł, był bogiem naczelnym Radogoszczy. Część badaczy uważa również, że nazwa grodu, w którym Swarożyc był głównym bóstwem, została omyłkowo wzięta za teonim.
Źródła mały|Wyobrażenie Radogosta według Andrieja Siergiejewicza Kajsarowa Pierwszym źródłem wzmiankującym ten teonim jest Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum autorstwa Adama z Bremy: Stary biskup Jan wzięty z innymi chrześcijanami w Meklemburgu został zachowany na odprawienie triumfu. Zbity kijami za wyznawanie Chrystusa, wodzony był następnie po różnych grodach słowiańskich na pośmiewisko; gdy nie dał się odwieść od imienia Chrystusa, po obcięciu rąk i nóg ciało jego porzucono na ulicy, a głowę odcięto, którą poganie, wbiwszy na pal, ofiarowali za zwycięstwo bogu swojemu Radogostowi. Stało się to w stolicy Słowian, Retrze. [...] Świątynia tam [w Retrze] wielka została zbudowana dla bożków;