W raporcie prasowym opisano go jako „dżentelmena z Dumfriesshire dosiadającego welocypedu o pomysłowej konstrukcji”. Według legendy sędzia był tak zafascynowany wynalazkiem, że poprosił o demonstrację jazdy i sam zapłacił grzywnę za wynalazcę.
Po podróży do Glasgow Kirkpatrick Macmillan powrócił do spokojnego życia na wsi, do którego był przyzwyczajony. Zmarł 26 stycznia 1878 roku w Keir i został pochowany na cmentarzu przy starym kościele w tej miejscowości.
Kontrowersje wokół wynalazku Nie zachował się żaden oryginalny egzemplarz roweru Macmillana, przez co nie ma ostatecznego, fizycznego dowodu na jego istnienie w tamtym czasie. Historia wynalazku została szerzej spopularyzowana dopiero w latach 90. XIX wieku (pół wieku po fakcie) przez krewnego kowala, Jamesa Johnstona, który za cel postawił sobie udowodnienie, że to Szkocja jest kolebką roweru. Sceptycy podważają oficjalną wersję wydarzeń, sugerując, że w kluczowym okresie około 1840 roku Macmillan mógł mieszkać w Glasgow i pracować w odlewni Vulcan Foundry, a nie w kuźni Courthill Smithy. O miano wynalazcy roweru z Macmillanem rywalizują inne postacie historyczne, takie jak Pierre Michaux, czy twórca drezyny, baron Karl Drais.