Według tradycji rodzinnej brał udział w rocie pancernej w wyprawie Jana III Sobieskiego pod Wiedeń w 1683 roku, jak również w walkach w Mołdawii. W okresie bezkrólewia po śmierci Jana III przewodził kołu rycerskiemu ziemi różańskiej. Na sejmiku 1698 roku wybrany został sędzią ziemskim, razem z braćmi Wojciechem podczaszym różańskim i Ludwikiem chorążym łomżyńskim.
Zamieszkiwał początkowo w dobrach posagowych żony w Laskach. 7 grudnia 1695 roku poczynił w sądzie różańskim zapis na Suchciach na sumę 2500 złotych na ołtarz Przenajświętszego Różańca w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Goworowie. Zmarł 24 lipca 1727 roku w Steklinie. Wdowa po nim zmarła w 1733 roku w Gocłach. Razem mieli pięciu synów i czternaście córek. Jednym z jego synów był Szymon Zieliński kasztelan rypiński.
Bibliografia Gustaw Zieliński, Jan Zieliński, Wiadomość historyczna o rodzie Świnków oraz rodowód pochodzącej od nich rodziny Zielińskich herbu Świnka, część II. Od roku 1600 do czasów obecnych, Toruń 1881, s. 56-62.
Przypisy
Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Karol Kategoria:Zmarli w 1727