Pierwszy zachowany zapis o wsi z 1482 odnotowuje Katarzynę z książąt raciborskich, córkę Małgorzaty z Szamotuł i księcia raciborskiego Wacława II, wdowy po Władysławie z Danaborza, która zapisała mansjonarzom kolegiaty w Szamotułach 10 grzywien czynszu rocznego na wsi Popowo koło Szamotuł i folwarku w Gąsawach za 100 kóp z zastrzeżeniem prawa wykupu. W 1493 dała ona swym synom Janowi Starszemu i Janowi Młodszemu dziedzicom z Danaborza oraz starostom nakielskim połowę miasta Stobnica wraz z wsiami, w tym m.in. Gąsawy. W 1494 Jan Starszy z Danaborza zapisał altarii św. Stanisława w kościele św. Stanisława w Szamotułach 4 grzywny czynszu rocznego oraz mansjonarzom w Szamotułach dwie grzywny czynszu rocznego na wsiach Popowo i Gąsawy.
W 1508 odnotowano folwark gąsawski. W 1510 dla mansjonarzy z kolegiaty w Szamotułach pobierano dwie kopy oraz dwie grzywny czynszu rocznego ze wsi Popowo oraz z folwarku gąsawskiego należącego do Jana z Danaborza starosty nakielskiego. W 1563 ponownie odnotowano folwark we wsi. W 1577 płatnikiem poboru był Mikołaj Łącki. W 1580 płatnikiem poboru był Jakub Rokossowski herbu Glaubicz, który zapłacił go od dwóch zagrodników oraz kolonisty, najemnego robotnika od pługa.