źródło na północnym stoku Golmu było wykorzystywane przez świnoujską firmę do produkcji wody mineralnej aż do II wojny światowej. Od około 1870 roku na Golmie funkcjonowała prosta restauracja, znana pod nazwą „Onkel Thoms Hütte” („Chata wuja Thomsa”). Jej właścicielem i prowadzącym był pan Thoms. Lokal pozostawał czynny do lata 1944 roku. We wrześniu 1944 roku na wzgórzu założono cmentarz wojenny Golm, na którym chowano niemieckich żołnierzy poległych w rejonie Morza Bałtyckiego oraz tych, którzy zmarli w wojskowych szpitalach funkcjonujących w Świnoujściu.
Od 1967 roku Golm wraz z bezpośrednio przylegającym otoczeniem objęty jest ochroną jako rezerwat przyrody. Okolica wzgórza charakteryzuje się rozległym lasem bukowym, w którym występuje typowa dla tego siedliska flora i fauna. Przypisy
Kategoria:Góry w Niemczech Kategoria:Uznam i Wolin