Gązwa (niem. Gonswen, 1938–1945 Gansen) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mrągowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Nazwa miejscowości pochodzi od nazwiska Jana Gązwy, założyciela wsi. Pierwotnie wieś miała kształt ulicówki, później jednak, po separacji gruntów wiejskich, powstały kolonie w rozproszonej zabudowie.
Historia Wieś założona została w 1572. Wtedy to Jan Gązwa, zasadźca, otrzymał od starosty Szestna Andrzeja Jonasa 22 włóki celem założenia wsi czynszowej. W pierwszej połowie XVIII w. wieś została wyludniona. Jesienią 1657 r. najazd tatarski spustoszył okolice Szestna, w tym Gązwę, doprowadzając do jej całkowitego zniszczenia. W czasie najazdu tatarskiego prawdopodobnie zginęli wszyscy jej mieszkańcy (80 osób). Różnego rodzaju klęski, w tym klęska zarazy, wyludniły ponownie wieś na początku XVIII w., aż 20 włók trzeba było ponownie zasiedlać. W 1737 r. pięcioro tutejszych dzieci uczęszczało do nowo założonej szkoły w Polskiej Wsi. W drugiej połowie XVIII w. zatrudniono nauczyciela, co wskazuje, że działała tu szkoła wiejska. W 1785 r. w Gązwie było 11 domów. W 1815 r. 17 domów i 99 mieszkańców. Tę samą liczbę mieszkańców wymienia się w 1821 r., zaś w 1838 r. – 12 domów ze 134 mieszkańcami. W 1818 r.