Łucja Sulej(owa) z domu Nowak (ur. 24 września 1898, zm. 20 grudnia 1970) – polska działaczka partyjna i państwowa, nauczycielka, prezydent Pabianic i przewodnicząca Prezydium Miejskiej Rady Narodowej tamże (1949–1950/1), pierwsza kobieta-prezydent miasta w Polsce.
Życiorys Córka Kazimierza Nowaka i Anny z Sobczyków. Od trzynastego roku życia pracowała zawodowo jako pomocnica stolarza w fabryce Kruschego i Endera oraz w kantorze. Ukończyła szkołę powszechną, w okresie I wojny światowej uczyła się samodzielnie, następnie w 1918 rozpoczęła naukę w czwartej klasie gimnazjum żeńskiego. Zdała w niej maturę, następnie odbyła kurs nauczycielski. Początkowo pracowała jako korepetytorka, następnie nauczała w szkołach wiejskich w Jutrzkowicach, Bychlewie, Woli Buczkowskiej i Wygiełzowie. W okresie okupacji niemieckiej prowadziła tajne nauczanie, pisała artykuły do prasy podziemnej i kolportowała ulotki. Dwukrotnie zatrzymywana przez Gestapo, była bita i zastraszana.