Przyostnia meksykańska (Muhlenbergia mexicana (L.) Trin.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Gatunek występujący głównie w północnej strefie umiarkowanej. Rodzimy dla Stanów Zjednoczonych i południowej Kanady. Tam częstszy na zachód od Arizony. W północnym Meksyku uważany za obcy lub rodzimy. Poza naturalnym zasięgiem wprowadzony na Hawaje, do Europy (Szwecja, Niemcy, Czechy, Słowacja, Austria, Włochy), zachodnich Himalajów i Mjanmy. Stwierdzany także we Francji, Szwajcarii, Belgii i Holandii, a od 2025 także w Polsce, gdzie w tym czasie wykazywał cechy efemerofita.
Morfologia Pokrój Wieloletnia trawa o rozgałęzionych źdźbłach. Łodyga Źdźbła proste, silnie rozgałęzione powyżej nasady. Wysokość 30–90 cm. Międzywęźla gęsto, krótko owłosione. Pod ziemią tworzy krótkie rozłogi. Liście Liście płaskie, o długości 2–20 cm i szerokości 2–6 mm. Blaszki i pochwy mogą być gładkie lub szorstkie. Błoniaste, ścięte, strzępiące się lub włoskowate języczki o długości 0,4–1 mm. Brak większych różnic między liśćmi pędów głównych i odgałęzień. Kwiaty Kłoski purpurowe, o długości 1,5–3,8 mm, zebrane w gęste wiechy o długości 2–21 cm i szerokości 0,3–3 cm. Wieńczą pędy główne i boczne. Rozgałęzienia wiechy I rzędu o długości 0,3–5,5 cm przylegające lub nieznacznie odstające od osi.