Conrad Hal Waddington (ur. 8 listopada 1905 r. w Evesham, zm. 26 września 1975 r. w Edynburgu) – brytyjski embriolog i genetyk, twórca pojęcia epigenetyka.
Życiorys Urodził się 8 listopada 1905 r. w Evesham jako syn Mary Ellen Warner i Hala Waddingtona, plantatora herbaty w południowych Indiach. Uczęszczał do Clifton College School. Studiował nauki przyrodnicze w w Cambridge z naciskiem na geologię, które to studia ukończył w 1926 r. z wyróżnieniem. W tym samym roku zaczął studia z paleontologii, podczas których badał amonity. Podczas studiów czytał prace filozoficzne Alfreda North Whiteheada, miał też stypendium dla studentów filozofii. Studia doktoranckie przerwał w 1929 r., a doktorat uzyskał w 1938 r. na podstawie całości dorobku.
Po studiach pozostał w Cambridge, zajmując się filozofią, sztuką współczesną i tańcem morris, ale potem zainteresował się pracami niemieckiego biologa rozwojowego Hansa Spemanna, który odkrył embrionalny organizer. W 1930 r. odwiedził biolożkę w Strangeways Laboratory, aby powtórzyć na pisklętach prace Spemanna nad embrionami płazów. Został asystentem na Wydziale Zoologii, odbył półroczny staż u Spemanna, a w 1936 r. został wybrany członkiem Christ's College. W tym czasie bezskutecznie lobbował na uczelni za zleceniem Walterowi Gropiusowi zaprojektowania nowego budynku.