Głubczyn (nazwa niemiecka SteinauRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 15 marca 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości. (), w latach 1945–1974 Głupczyn[Zarządzenie nr 50 Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 maja 1974 r. w sprawie zmiany i ustalenia nazw niektórych miejscowości i obiektów fizjograficznych. ()) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Krajenka.
Od 1588 jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Trójcy Świętej.
Historia Początki wsi datuje się na 1380. W XV wieku właścicielami byli Danaborscy herbu Topór, a następnie Grzymułtowscy herbu Nieczuja, Kościeleccy herbu Ogończyk i Grudzińscy herbu Grzymała. W 1588 wzniesiono pierwszy kościół. W 1653 wymieniona jest szkoła wiejska z nauczycielem Krzysztofem Trudnikim. Zygmunt Grudziński sprzedał swoje dobra Jakubowi Bleszno-Bleszeńskiemu. W drodze spadku następnym właścicielem był kasztelan bydgoski Michał Błeszyński herbu Oksza, a potem August Gorzeński herbu Nałęcz z Dobrzycy, który sprzedał je Andrzejowi Goetzendorf-Grabowskiemu herbu Zbiświcz (1784). Odziedziczył je jego syn - Jan Teodor. Następnym właścicielem był Józef Bojanowski herbu Junosza, który sprzedał Głubczyn Józefowi Hamernikowi. On to rozpoczął parcelację dóbr, a dokończył ją Hermann Orlowius.