Jesienią tego samego roku zespół grał na stadionach w Europie jako support otwierając występy Nicka Cave’a. W czasie dzielącym te trasy koncertowe członkowie zespołu zaczęli pracować nad nowym materiałem, nie mając jeszcze jasno określonego celu. Niektóre utwory powstały dzięki ich nowej przyjaźni z Jeffem Tweedym z zespołu Wilco, który zaoferował im użyczenie studia swojego zespołu w Chicago, Loft, w czasie gdy Dry Cleaning był w tym mieście. Inne inne utwory powstały podczas sesji w Dublinie z członkami zespołu Gilla Band. Muzycy napisali ostatecznie około 20 zróżnicowanych piosenek. Nie mając pomysłu, jak połączyć je w całość, poszukiwali producenta, który by im w tym pomógł. mały|Cate Le Bon, producentka albumuOstatecznie zwrócili się do walijskiej artystki Cate Le Bon, która wcześniej współpracowała z takimi zespołami jak Deerhunter, Wilco i Horsegirl. Le Bon zaproponowała nagranie utworów od nowa. Wiosną 2025 roku muzycy wraz z Le Bon przenieśli się do przerobionego na studio domu wiejskiego w Dolinie Loary w północno-zachodniej Francji. Tam nagrali ponownie utwory ograniczając ich listę do 11. Buxton charakteryzując pracę Le Bon stwierdził: „To trochę jak układanie puzzli, ale tylko ona ma w głowie wizję gotowego obrazu. Jest w tym naprawdę dobra”.