W 1944 roku zdobył 95 944 głosów.
W 1939 roku wygłosił pierwsze przemówienie w sesji otwartej, poruszając temat niewspółmiernej pomocy społecznej. W tym samym roku przeforsował awaryjną rezolucję i zażądał 2 milionów dolarów na zasiłki w Detroit.
19 marca 1947 roku Nowak wziął udział w konferencji w Lansing na temat ustawodawstwa dotyczącego sprawiedliwego zatrudnienia. Wraz z grupą innych 8 senatorów wygrał walkę o ustawę o uczciwych praktykach zatrudnienia (ang. Fair Employment Practice bill).
Ważna w życiu prywatnym, jak i karierze politycznej była znajomość Stanleya z Senatorem Charles’em C. Diggsem Sr. Był on jedynym czarnoskórym senatorem wybranym z Michigan. Wspólnie podjęli się śledztwa w sprawie nieprawidłowego wykorzystania funduszy opieki społecznej w Detroit oraz w sprawie warunków mieszkaniowych beneficjentów pomocy. Twierdzili, że setki osób było zakwaterowane w "szopach zarażonych szczurami i grożących pożarem". W 1941 roku poprowadzili wspólną kampanię na rzecz Detroit Common Council.