Adam Wesoliński, nazwisko rodowe Pęcherek, ur. 11 grudnia 1867 w Wesołej, zm. 10 marca 1914 w Rzęsnej Polskiej – polski ksiądz katolicki, poseł do Sejmu Krajowego Galicji VIII kadencji (1904–1907).
Życiorys Urodził się i wychował w Wesołej, był synem Pawła Pęcherka i Marianny z domu Majda.
Był absolwentem szkoły elementarnej w Wesołej i Cesarsko-Królewskiego Wyższego Gimnazjum w Rzeszowie, w 1889 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu na czteroletnie studia filozoficzno-teologiczne. W czasie studiów na podstawie dekretu konsystorza biskupiego w Przemyślu z dnia 19 lipca 1890 zmienił nazwisko na Wesoliński. W czerwcu 1893 w Przemyślu otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa przemyskiego Łukasza Soleckiego. Pełnił posługę w Parafii św. Anny w Święcanach (1893–1895), Parafii św. Andrzeja Apostoła i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Łączkach (1896–1900), Parafii św. Anny w Kołaczycach (1900–1901), w Rzeszowie (1901–1902) oraz w Parafii św. Jana Kantego w Żołyni (1902–1903). W 1903 na zaproszenie arcybiskupa metropolity lwowskiego Józefa Bilczewskiego udał się do Lwowa, celem pracy jako redaktor Gazety Niedzielnej, pisma dla rodzin katolickich, wydawanego przez Katolicką Spółkę Wydawniczą w latach 1898–1918, w duchu encykliki Rerum novarum papieża Leona XIII.