Ustawa o uwłaszczeniu nieruchomości rolnychDekret z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw, związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym. Dz. U. 1955 nr 18 poz. 107 – regulacja prawna mająca na celu usankcjonowanie faktycznego stanu posiadania nieruchomości rolnych poprzez przeniesienie własności na osoby, które ziemię użytkowały, lecz nie legitymowały się pełnym tytułem prawnym. Proces uwłaszczeniowy miał charakter legalizacyjny, który wprowadzano w okresie intensywnych przekształceń stosunków własnościowych na wsi. Ustawa regulowała kwestie własności nieruchomości rolnych pozostających w zasobie państwowym po reformie rolnej oraz proces przekazywania ich w ręce indywidualnych użytkowników – głównie dzierżawców. Jej celem było uporządkowanie stosunków własnościowych na wsi po reformie rolnej z 1944 r. oraz po procesie osadnictwa na Ziemiach Odzyskanych przejętych przez państwo.