Dekret z 1955 r. stanowił kompleksowy instrument prawny służący stabilizacji stosunków własnościowych na wsi, łącząc elementy uwłaszczenia, reglamentacji obrotu ziemią oraz administracyjnego nadzoru nad strukturą agrarną. Jego znaczenie polegało nie tylko na formalnym uregulowaniu tytułów własności, lecz również na realizacji założeń polityki rolnej państwa socjalistycznego, ukierunkowanej na kontrolę i racjonalizację gospodarowania ziemiąAneta Suchoń, Pojęcie nieruchomości rolnej, gospodarstwa rolnego i działalności rolniczej w ustawie o kształtowaniu ustroju rolnego – wybrane kwestie z praktyki notarialne, Przegląd Prawa Rolnego, Nr 2 (25) – 2019, s. 91–111..

Nowelizacja ustawy z 1957 r. Ustawa z 1957 r. miała na celu korektę rozwiązań wprowadzonych dekretem z 1955 r. o uwłaszczeniu oraz uregulowaniu innych spraw związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnymUstawa z dnia 13 lipca 1957 r. o zmianie dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw, związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym. Dz. U. 1957 nr 39, poz. 174.. Jej podstawowym zadaniem było doprecyzowanie zasad uwłaszczenia rolników na użytkowanych gruntach oraz uporządkowanie stanu prawnego nieruchomości rolnych, który w praktyce reformy rolnej budził liczne wątpliwości i konflikty.