W 1958 utracił mandat deputowanego. W 1959 został członkiem Rady Gospodarczej i Społecznej. Kontynuował jednocześnie działalność biznesową, wchodził w skład kierownictwa francusko-etiopskiej spółki kolejowej, a także pełnił funkcję dyrektora generalnego sieci supermarketów. Od 1959 był merem Châtellerault, a od 1967 przewodniczącym rady departamentu Vienne. Po przekształceniach politycznych działał w Centre démocrate.
W 1962 ponownie został wybrany do Zgromadzenia Narodowego (II kadencji w V Republice). Mandat utrzymywał w wyborach w 1967, 1968 i 1973 oraz w wyborach uzupełniających w 1975 (rozpisanych po śmierci jego zastępcy poselskiego Roberta Gouraulta). Od maja 1974 do stycznia 1976 sprawował urząd ministra ds. współpracy w rządzie Jacques’a Chiraca.
Życie prywatne W 1932 zawarł związek małżeńskie z Geneviève Terrat-Branly, z którą miał pięcioro dzieci, w tym syna Jeana-Pierre’a.
Przypisy
Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Francuscy ministrowie (V Republika) Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Francuscy przedsiębiorcy Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Poitiers Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1977