Tadeusz Witczak (ur. 19 grudnia 1927 w Zegrzu Północnym, zm. 29 marca 2018 w Poznaniu) – polski filolog, historyk literatury staropolskiej, edytor, bibliograf.
Życiorys Urodził się w rodzinie Rocha, zawodowego podoficera Wojska Polskiego, i Franciszki z domu Baska. Do wybuchu II wojny światowej ukończył 5 klas szkoły powszechnej.
Podczas okupacji niemieckiej uczęszczał do różnych szkół, m.in. brał udział w tajnych kompletach gimnazjalnych w Warszawie, jesienią 1941 rozpoczął naukę w Zawodowej Szkole Mechanicznej w Warszawie. Równocześnie włączył się w działalność konspiracyjną, najpierw jako członek Polskiego Związku Powstańczego, a od 1943 Armii Krajowej. W 1942/43 na polecenie podziemnych władz oświatowych prowadził w Zegrzu tajne koło samokształceniowe z programem niższych klas gimnazjum. Po ukończeniu kursu partyzanta AK służył od sierpnia 1944 w oddziale „Koraba” (por. Konstantego Mikołaja Radziwiłła). We wrześniu 1944 został aresztowany i wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec. Przebywał w obozach pracy we Frankfurcie nad Odrą, Esslingen, a potem w Bawarii, gdzie doczekał wyzwolenia.