Prospekt pisma był kolportowany podczas wiecu młodzieży akademickiej lwowskich wyższych zakładów naukowych zorganizowanego 9 i 10 marca 1889 roku.
Ponieważ rosły wpływy młodzieży skupionej wokół pisma w czerwcu i w lipcu 1889 roku policja przeprowadziła rewizję w lokalu redakcji i prywatnych mieszkaniach członków redakcji, ale nie znalazła żadnych kompromitujących materiałów.
25 października 1889 roku jeden z redaktorów Franciszek Nowicki został wybrany prezesem Czytelni, a do władz Wydziału weszli jego współpracownicy.
Na decyzją o zamknięciu pisma miały wpływ dwa wydarzenia, które miało miejsce w Czytelni: wykład, który wygłosił 11 października Ernest Breiter, oraz przemówienie wygłoszone podczas wieczoru wigilijnego przez Ludwika Kulczyckiego. Breiter w swoim odczycie postawił tezę, że polscy politycy powinni wspierać Rosję, w której szybciej dojdzie do rewolucji, zamiast Austrii i Niemiec, które to państwa dążą do wynarodowienia Polaków. Natomiast Kulczycki odżegnywał się od tradycji wieczoru wigilijnego, twierdząc, że dla niego chodzi w nim tylko o pielęgnowanie idei braterstw oraz koleżeństwa. Zebrani, dyskutując o kwestii ludowej, wznieśli toast na cześć Wysłoucha i wysłali do niego depeszę.