Na bazie opracowanej konstrukcji i doświadczeń zebranych podczas jej opracowania do produkcji wdrożono bezzałogowy statek powietrzny oznaczony jako S-71M Monochrom, zdolny do autonomicznego działania w wyznaczonym obszarze, wyszukiwania i identyfikacji celów. S-71 jest zdolny do samodzielnego podjęcia decyzji o ataku i jego przeprowadzenia. Doniesienia medialne mówią o przystosowaniu go do startu z pokładu ciężkiego drona S-70 Ochotnik oraz o opracowaniu uproszczonej wersji noszącej oznaczenie S-71K Dywan (ros. С-71К «Ковёр») o niskiej wykrywalności (RCS = 0,007–0,01 m²), ze zdolnością pokonania dystansu 200–350 km na niskich wysokościach rzędu 20–75 m nad ziemią i 5–15 m nad wodą. Głównym zastosowaniem S-71K jest atakowanie celów o ustalonych współrzędnych za pomocą głowicy kasetowej. Produkcja drona jest prowadzona w zakładach Taktyczne Uzbrojenie Rakietowe (ros. «Тактическое ракетное вооружение»).
Zastosowanie bojowe Pierwsze użycie bojowe miało miejsce podczas agresji Rosji na Ukrainę. Media rosyjskie informowały, że w styczniu 2026 r. w rejonie wsi Chłopianiki drony S-71 zniszczyły wyrzutnię rakietową HIMARS, która brała udział w ataku na cele w obwodzie briańskim.