Philipp Scherbe (również Philippus Scherbius lub Philipp Scherb, ur. 1553 w Bischofszell, zm. 11 czerwca 1605 w Altdorf bei Nürnberg) – szwajcarski lekarz i filozof.
Życiorys Philipp Scherbe immatrykulował się na Uniwersytecie w Bazylei. 10 sierpnia 1577 zapisał się na Uniwersytet w Heidelbergu, 15 grudnia 1578 na Uniwersytet w Padwie, w 1579 roku odwiedził Uniwersytet w Bolonii, a 29 września 1579 immatrykulował się na Uniwersytecie Rzymskim. Ostatecznie 6 września 1580 roku uzyskał w Bazylei doktorat z medycyny.
W latach 1581–1586 wykładał logikę na Uniwersytecie w Bazylei, a w 1584 także etykę i medycynę jako następca Thomasa Erastusa. W 1586 roku przyjął powołanie na Uniwersytet w Altdorfie, gdzie obok Mikołaja Taurellusa (Nikolausa Taurellusa) objął katedrę medycyny. Wykładał tam przede wszystkim zagadnienia oparte na tekstach Galena, Hipokratesa z Kos i Arystotelesa, a także logikę i fizykę.
Do jego uczniów należeli Caspar Hofman, Michael Piccart oraz Ernst Soner, który po śmierci Scherbe w 1605 roku przejął jego profesurę w Altdorfie.
Philipp Scherbe reprezentował arystotelizm oraz krytykował poglądy Paracelsusa.