Feliks Brochocki (ur. 5 lutego 1845 w Srebrnej, zm. 23 stycznia 1929 w Zagajewicach) – polski ziemianin, uczestnik powstania styczniowego, prezes Kujawskiego Okręgowego Towarzystwa Rolniczego we Włocławku, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława Teodora i Julianny Franciszki z Bielskich. Kształcił się w szkole czteroklasowej w Łodzi, w której uczył się przez sześć lat. W Łodzi zamieszkiwał ze swoim rodzeństwem. Szkołę ukończył w 1859 z nagrodą. W 1860 odbył roczną praktykę w majątku Stanisława Zaborowskiego w Zbijewie (pow. włocławski). Po praktyce powrócił do rodzinnego majątku. Wkrótce podjął pracę w placówce pocztowej w Pabianicach. Następnie przeniósł się jako aplikant do Urzędu Pocztowego w Piotrkowa Trybunalskiego, gdzie pracował jego brat Franciszek. Tam zastał go wybuch powstania styczniowego. Feliks Brochocki przyłączył się do formujących się oddziałów powstańczych, które organizował płk Teodor Cieszkowski. W powstaniu walczył pod dowództwem gen. Mariana Langiewicza, gen. Antoniego Jeziorańskiego, płk. Wincentego Raczkowskiego oraz płk. Edmunda Calliera. Na Kujawach brał udział w bitwach pod Nową Wsią (21 lutego) oraz pod Kleczewem (10 czerwca)Włocławski Słownik Biograficzny pod redakcją Stanisława Kunikowskiego, Włocławek 2018, Tom VIII, 2019, s.