Gawroniec – (niem. Gawronitz, 1942-1945 Krahbach) wieś kociewska w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Bukowiec w pobliżu trasy nieczynnej linii kolejowej Terespol Pomorski-Pruszcz-Złotów.
Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 469 mieszkańców. Jest czwartą co do wielkości miejscowością gminy Bukowiec.
Historia wsi W XIV i XV wieku, Gawroniec, znany również pod niemiecką nazwą Gawronitz, należał do zakonu krzyżackiego. W drugiej połowie XVI wieku miejscowość stała się wsią królewską, natomiast w XVIII wieku należała do rodziny Czapskich i posiadała statut wsi rycerskiej. Pod koniec XIX wieku, powierzchnia majątku obejmowała obszar ponad 2100 mórg gruntów ornych. W 1864 właścicielem został hrabia Aleksander Czapski. W 1873 roku, kupcy poznańscy bracia Samuel, Bernhard (radcy handlowi) i Louis Jaffé (radca w magistracie poznańskim). Od 1877 roku właścicielem majętności była rodzina Hoffmeyer. W 1932 roku, kiedy właścicielką była wdowa Elsbeth (Elżbieta) Hoffmeyer, majątek podległ przymusowej parcelacji. W 1948 utworzono tutaj PGR.