W 2003 roku została wybrana do Lagtingu, parlamentu Wysp Alandzkich. Od 2003 do 2007 roku była członkinią komisji ds. kultury. W Lagtingu zasiadała do 2007 roku. 26 listopada tego samego roku została członkinią alandzkiego rządu . Odpowiadała za sprawy społeczne i środowiskowe. Stanowisko to pełniła do 25 listopada 2011 roku. W tym samym roku ponownie została członkinią Lagtingu, gdzie zasiadła w oraz przewodniczyła komisji ds. prawa i kultury. W izbie zasiadała do 2015 roku. Powróciła do zasiadania w izbie w 2019 po zakończeniu pierwszej kadencji na stanowisku premierki wysp. Od 14 września 2020 do 2 listopada 2020 oraz ponownie od 2 listopada 2020 do 31 października 2023 była pierwszą wiceprzewodniczącą izby.
25 listopada 2015 została powołana na stanowisko premierki Wysp Alandzkich. Stanowisko to sprawowała do 10 grudnia 2019, kiedy to po przegranych przez liberałów wyborach zastąpiła ją . Powróciła na stanowisko 11 grudnia 2023 po zwycięskich wyborach, ponownie zostając premierką. Jest pierwszą osobą w historii obejmującą to stanowisko dwukrotnie.
W 2025 roku była współprzewodniczącą Finland og Ålands fælles formandskab, fińsko-alandzkiego przewodnictwa w Nordyckiej Radzie Ministrów.
Życie prywatne Jej mężem jest Anders Eriksson. Mają trójkę dzieci: Alvę, Alfreda oraz Axela.
Przypisy
Kategoria:Fińscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1966