Nawrót CDI definiowano jako ponowne pojawienie się objawów (najczęściej nawrotowej biegunki) w ciągu 8 tygodni od zakończenia leczenia, po wcześniejszej poprawie klinicznej.
Następstwa czynnościowe po infekcji Opisywano, że po ustąpieniu ostrej infekcji mogą utrzymywać się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego o charakterze czynnościowym; w metaanalizie dotyczącej zespołu jelita nadwrażliwego po zakażeniu C. difficile oszacowano łączną częstość tego następstwa na ok. 21%. Zwracano też uwagę, że CDI wiąże się z istotnym obciążeniem zdrowotnym (m.in. hospitalizacjami i zwiększoną śmiertelnością w grupach ryzyka), a ciężki przebieg lub nawroty mogą przekładać się na dłuższy czas zdrowienia.
Potencjalne następstwa neurologiczne i neurorozwojowe W pracach przeglądowych omawiano, że toksyny A i B mogą wywoływać skutki pozajelitowe (m.in. poprzez nasiloną odpowiedź zapalną i uszkodzenie bariery jelitowej), jednak zakres tych efektów oraz ich znaczenie kliniczne pozostają przedmiotem badań. W modelu badania opartym na myszach zakażenie toksynotwórczym C. difficile wiązano ze zmianami w metabolizmie dopaminy w mózgu oraz zmianami behawioralnymi, a autorzy dyskutowali możliwe przełożenie takich mechanizmów (np.