Około 729 roku p.n.e. został królem Mesenii; objął władzę po śmierci swojego poprzednika, króla Eufaesa, który zginął w trakcie działań wojennych i nie pozostawił po sobie potomstwa mogącego przejąć królewski tron. Aristodemos kontynuował walkę ze Spartą, podczas jego panowania miała miejsce stoczona w 724 roku p.n.e. bitwa pod górą Itome, która zakończyła się zwycięstwem Meseńczyków. Sukces ten okazał się jednak krótkotrwały, gdyż inicjatywa została wkrótce przejęta przez Spartan. Wobec pogarszającej się militarnej sytuacji kraju Aristodemos doszedł do przekonania, że klęska Mesenii jest już nieunikniona. Przeświadczenie to doprowadziło władcę do samobójstwa, które popełnił na grobie własnej córki. Około 722 roku p.n.e., czyli wkrótce po śmierci władcy, doszło do zakończenia I wojny meseńskiej wiążącej się z uznaniem przez Mesenię spartańskiego zwierzchnictwa.
Encyklopedia Treccani określa Aristodemosa jako władcę legendarnego. Jego postać stała się inspiracją tragedii (1657) autorstwa , oraz sztuki noszącej ten sam tytuł (1786) Vincenzo Montiego.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w VIII wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w VIII wieku p.n.e. Kategoria:Władcy starożytnej Grecji Kategoria:Mesenia Kategoria:Greccy samobójcy Kategoria:Greccy zabójcy Kategoria:Legendarni władcy