21 stycznia 1921 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 2 pułku strzelców podhalańskich. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1761. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 22 pułku piechoty w Siedlcach.
W marcu 1926 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Od 1 września 1929 do 1 maja 1928 odbył praktykę we francuskich prochowniach, po czym został zatrudniony w Państwowej Wytwórni Prochu i Materiałów Kruszących w Zagożdżonie. W maju 1933 był w tej wytwórni kierownikiem oddziału. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Radom. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „reklamowany na 12 miesięcy”. W 1936 zastąpił inż. Tadeusza Śmisiewicza na stanowisku kierownika Fabryki Prochów Bezdymnych.
Był żonaty z Wiktorią Eryką z Hryniewiczów, z którą miał córkę Alinę Łucję (ur. 1929) i syna Janusza Bohdana (ur.