Uda odnóży środkowych nigdy nie są mocno pogrubione.
Ekologia i występowanie Pluskwiaki naziemne, wyspecjalizowane w polowaniach na inne pluskwiaki różnoskrzydłe, z zwłaszcza na przedstawicieli zwińcowatych.
Rodzaj amerykański, głównie neotropikalny.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1862 roku przez Carla Ståla jako monotypowy, z Prostemma pallidiceps jako gatunkiem typowym. W 1909 roku takson Lampropagasa wprowadzony został przez Oda Reutera na łamach „Acta Societatis Scientiarum Fennicae” w publikacji współautorstwa Bertila Roberta Poppiusa. Jego gatunkiem typowym Reuter wyznaczył Prostemma fusca, opisaną w 1857 roku przez Johanna Ph.E.F. Steina. W 1953 roku takson Parapagasa wprowadzony został przez Rolanda F. Husseya, a jego gatunkiem typowym wyznaczono Pagasa insperta. W 1993 roku Izjasław Kierżner zsynonimizował Parapagasa z Lampropagasa, a Lampropagasa jest obecnie klasyfikowana jako podrodzaj w obrębie Pagasa.