W latach 1973-1974 badano wnętrze warowni, wyróżniając fazy zabudowy oraz poziom użytkowania datowany m.in. na XIV wiek. Stwierdzono koncentracje zabytków żelaznych (np. bełty kuszy, grot włóczni, ostroga z gwiazdką) oraz warstwę rumoszu kamiennego, interpretowaną jako pozostałość po rozbiórce murowanej konstrukcji (hipotetycznie – wieży)https://bazhum.muzhp.pl/media/texts/informator-archeologiczny-badania/1974-tom-8/informator_archeologiczny_badania-r1974-t8-s189-190.pdf, t. 8 (1974), s. 189–190|wydawca=bazhum.muzhp.pl|język=pl|data dostępu=2026-01-26}}. W latach 2004-2005 r. wykonywano kolejne badania rozpoznawcze.
Architektura Zamczysko położone jest na cyplu wzniesienia zwanego „Olbrycht” lub „Zawinnica”, odciętego od zaplecza fosą i wałem. Do obiektu przylegało założenie mające plan regularnego czworoboku z zaokrąglonymi narożami o wymiarach około 80 x 106 metrów z dłuższą osią na linii wschód – zachód. W pobliżu stwierdzono istnienie strefy interpretowanej jako podgrodzie; całość datowana jest na 2. połowę XII – XIV wiek, z informacją o wtórnym wykorzystaniu terenu w XVI w.