Margalit (Emilia) Landau (ur. w 1925 lub 1926, zm. 18 stycznia 1943) – polska działaczka konspiracji żydowskiej w trakcie II wojny światowej, działaczka Ha-Szomer Ha-Cair i bojowniczka Żydowskiej Organizacji Bojowej, uczestniczka zamachu na Jakuba Lejkina.

Życiorys Urodziła się w Warszawie jako córka Aleksandra Landaua i Estery Riwki. Jej ojciec był przedsiębiorcą. Przed wojną należała do organizacji młodzieżowej Ha-Szomer Ha-Cair.

Podczas okupacji niemieckiej w trakcie II wojny światowej przebywała w getcie warszawskim, gdzie kontynuowała działalność w Ha-Szomer Ha-Cair, publikując w konspiracyjnej prasie tejże organizacji.

Jej ojciec w getcie kierował szopem stolarskim i należał do grupy Oneg Szabat. W trakcie wielkiej akcji deportacyjnej z lata 1942, wstąpiła do nowoutworzonej Żydowskiej Organizacji Bojowej. 17 sierpnia została schwytana i doprowadzona na Umschlagplatz z towarzyszami z ŻOB-u, Eliahu Różańskim i Mordechajem Growasem. Razem z nimi zbiegła z pociągu do obozu zagłady w Treblince i powróciła do Warszawy.