Makroskopowe szczecinki wierzchołkowe na tylnym udzie są trzy, z czego dwie tworzą parę, a trzecia jest izolowana.
Odwłok samca ma pozbawioną szczecinek makroskopowych płytkę subgenitalną oraz nieprzyłączony do niej, pozbawiony płata przedwierzchołkowego, niepiłkowany na wierzchołkowym wyrostku, niezakrzywiony dobrzusznie, niehaczykowaty na szczycie i pozbawiony szczecinek na grzbietowej krawędzi stylus. Genitalia cechuje ponadto T-kształtna lub I-kształtna konektywa o nieposzerzonych wyraźnie w widoku bocznym ramionach oraz rurkowaty, dogrzbietowo zakrzywiony trzon edeagusa o wykształconych, choć krótkim preatrium i wierzchołkowo lub przedwierzchołkowo umieszczonym gonoporze.
Rozprzestrzenienie Plemię znane z krain: palearktycznej, krainy etiopskiej, madagaskarskiej, orientalnej i australijskiej. W Palearktyce jego przedstawiciele podawani są wyłącznie z Dalekiego Wschodu.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1988 roku przez W. Izajewa na łamach czasopisma „Entomotaxonomia”. We współczesnym sensie zredefiniowany został w 2020 roku przez Xue Qingquana, Christophera H.